Charles Darwin, The Lark Ascending en een roos met een verhaal

Bij David Austin-rozen zit er vaak meer achter een naam dan je op het eerste gezicht denkt. Sommige rozen dragen namen van schrijvers, historische figuren of muziekstukken. Achter die namen schuilt vaak een verhaal , en soms blijken verhalen onverwacht met elkaar verbonden te zijn.

Zo hebben wij natuurlijk de prachtige The Lark Ascending in ons assortiment. Misschien herinner je je nog ons eerdere verhaal hierover: het beroemde muziekstuk van Ralph Vaughan Williams uit 1914, geïnspireerd op een opstijgende leeuwerik die steeds hoger de lucht in lijkt te verdwijnen. Een gevoel van vrijheid, rust en natuur, bijna alsof je naar een landschap luistert.  (Zie vorige blogpost)

Maar hier wordt het interessant.

Ralph Vaughan Williams had namelijk een familieband met Charles Darwin. Hij maakte deel uit van de bekende Darwin–Wedgwood-familie en was familie van de beroemde natuuronderzoeker.

En ineens komen muziek, natuur en rozen samen.

Maar wie was Charles Darwin eigenlijk?

De meeste mensen kennen hem als de man van de evolutietheorie, maar dat vertelt eigenlijk maar een klein deel van het verhaal.

Charles Darwin (1809–1882) was boven alles een ongelooflijk nieuwsgierig mens. Hij reisde jarenlang, verzamelde planten, keek naar vogels, onderzocht insecten, bestudeerde stenen en schreef eindeloze aantekeningen. Hij wilde begrijpen waarom de natuur werkte zoals ze werkt.

Wat bijzonder is: Darwin zocht niet alleen naar verschillen, maar juist naar verbanden.

Hij ontdekte dat niets echt op zichzelf staat. Planten, dieren, bodem, klimaat, insecten alles beïnvloedt elkaar voortdurend. De natuur is geen verzameling losse onderdelen; het is een samenwerking.

Eigenlijk klinkt dat verrassend bekend als je tussen de rozen loopt.

Wanneer we vroeger iets ongewensts zagen verschijnen, luizen bijvoorbeeld, wilden we dat misschien meteen oplossen. Maar nu we bij Belle Epoque steeds meer richting biologisch werken en minder ingrijpen, zien we iets bijzonders gebeuren.

Eerst verschijnen de luizen.

Dan volgen lieveheersbeestjes.

Daarna komen andere insecten.

En langzaam ontstaat er opnieuw evenwicht.

Darwin zou dat waarschijnlijk prachtig hebben gevonden. Niet omdat hij van luizen hield, maar omdat hij gefascineerd was door de manier waarop alles in de natuur met elkaar verbonden is.

En misschien is het daarom ook zo mooi dat er een David Austin-roos bestaat die Charles Darwin heet.

Met haar rijk gevulde goudgele bloemen en sterke geur is het een roos die aandacht vraagt. Niet schreeuwerig, maar op een rustige manier. Een roos die je laat stilstaan en beter laat kijken.

Misschien is dat uiteindelijk wel de verbinding tussen Charles Darwin, The Lark Ascending en een tuin vol rozen.

Een componist die luisterde naar de natuur.

Een wetenschapper die haar probeerde te begrijpen.

En een roos die ons eraan herinnert dat de mooiste dingen ontstaan wanneer je de tijd neemt om echt te kijken.

Charles Darwin. Photography © Natural History Museum, London / Bridgeman Images.